ฮวา เธอได้ยินหรือยัง? เดี๋ยวนี้มีบัณฑิตปริญญาตรีจำนวนไม่น้อยที่ไปเรียนวิทยาลัยอาชีวะอีกครั้งเพื่อหาทักษะใช้หางาน ข่าวนี้น่าแปลกใจจริงๆ

ใช่ เพื่อนร่วมงานเพิ่งคุยกับฉันเรื่องนี้ไปเมื่อไม่กี่วันก่อน จริงๆ ตอนนี้จบปริญญาตรีก็หางานยากอยู่ดี บริษัทชอบคนที่มีทักษะจริงๆ มากกว่า อย่างเช่นที่วิทยาลัยอาชีวะทางรถไฟเจิ้งโจว บัณฑิตกว่า 90% เข้าไปทำงานในระบบรถไฟ งานมั่นคงและมีหน้ามีตา

แต่ก็มีชาวเน็ตบางคนรู้สึกว่า “สอบเข้ามหาลัยได้ 600 คะแนน สุดท้ายจบแค่ปวส.” มันประชดประชัน แถมสงสัยว่าปริญญากำลังจะ “ด้อยค่า” เธอคิดว่าการเรียนถอยหลังแบบนี้กระทบความยุติธรรมทางการศึกษาไหม?

ฉันว่ามันสะท้อนการเปลี่ยนแปลงของความต้องการตลาดนะ สังคมต้องการคนที่มีทั้ง “ทักษะ+ความรู้” ไม่ใช่คนที่เก่งแต่ทำข้อสอบ มีสุภาษิตว่า “มีวิชาติดตัว ไม่อดอยาก”

ยิ่งไปกว่านั้น หลักสูตรปริญญาตรีบางครั้งก็เน้นทฤษฎีเกินไป ไม่ทันการพัฒนาอุตสาหกรรม ในทางกลับกัน วิทยาลัยอาชีวะกลับใกล้ชิดกับตลาดมากกว่า สาขายอดนิยมอย่างระบบรางและพลังงานใหม่มีอัตราการได้งานสูงมาก

ใช่แล้ว นักเรียนหลายคนของฉันตอนนี้กลับอิจฉานักเรียนสายอาชีพ คิดว่าพวกเขาหางานดีๆ ได้ง่ายกว่า จริงๆ แล้วตราบใดที่พัฒนาตัวเองอยู่เสมอ ไม่ว่าจะวุฒิสูงหรือต่ำ ก็มีอนาคตที่ดีได้

ดูเหมือนว่า “ยึดติดแต่ปริญญา” ใช้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ต่อไปสังคมจะให้ความสำคัญกับทักษะที่ใช้ได้จริงและประสบการณ์มากขึ้น เราก็ต้องบอกเด็กๆ ว่าอย่ามองแต่ใบปริญญา ความสามารถต่างหากคือสิ่งสำคัญ