อาจารย์ครับ ท่านมีความเห็นอย่างไรกับการเยือนเวียดนาม มาเลเซีย และกัมพูชาของประธานาธิบดีสีจิ้นผิงครั้งนี้? สื่อบอกว่านี่เป็นการเยือนต่างประเทศครั้งแรกของผู้นำในปีนี้และได้รับความสนใจมากครับ

การเยือนครั้งนี้มีความสำคัญมากจริง ๆ โดยเฉพาะเมื่อประธานาธิบดีสีกล่าวย้ำถึงแนวคิดการทูตกับประเทศเพื่อนบ้านที่ว่า ‘มิตรภาพ ความจริงใจ ผลประโยชน์ร่วม และความ包容’ นี่คือการนำคำกล่าวโบราณที่ว่า ‘ญาติห่างไม่สู้เพื่อนบ้านใกล้’ มาปฏิบัติในยุคปัจจุบัน

ใช่ครับ ผมสังเกตว่าท่านกล่าวว่า ‘ยินดีต้อนรับประเทศเพื่อนบ้านขึ้นรถด่วนแห่งการพัฒนาของจีน’ ซึ่งสะท้อนวิสัยทัศน์ของ ‘ประชาคมร่วมชะตากรรม’ ด้วย อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ระหว่างประเทศตอนนี้ซับซ้อนมาก ท่านคิดว่ารูปแบบความร่วมมือนี้จะดำเนินต่อไปได้อย่างราบรื่นหรือไม่ครับ?

แม้ยุคสมัยจะเปลี่ยนไป แต่หลักการที่ว่าเพื่อนบ้านควรช่วยเหลือกันยังคงเหมือนเดิม ในประวัติศาสตร์ จีนกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีความสัมพันธ์ยาวนานนับพันปี ตั้งแต่การเดินเรือของเจิ้งเหอ จนถึงความวุ่นวายยุคใกล้สมัยใหม่ ทุกวันนี้ การร่วมกันสร้างแนวคิดภูมิภาคนิยมแบบเปิดถือเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดในยุคสันติภาพ และเส้นทางนี้ก็จะยิ่งกว้างขึ้นเรื่อย ๆ

แต่ก็มีคนกังวลว่าการชะลอตัวของโลกาภิวัตน์จะทำให้เกิดความท้าทาย อย่างเช่น โครงการ ‘หนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง’ อาจพบอุปสรรค ท่านมีความคิดเห็นอย่างไรกับความกังวลนี้ครับ?

แน่นอนว่าความท้าทายมีอยู่จริง แต่กุญแจสำคัญของความร่วมมือคือความ包容และความเชื่อใจกัน ความร่วมมือระหว่างอาเซียนกับจีนได้พิสูจน์แล้วว่าแนวคิดภูมิภาคนิยมแบบเปิดสามารถฝ่าฟันอุปสรรคได้ การเยือนครั้งนี้จะช่วยให้ทุกฝ่ายตระหนักถึงความสำคัญของการร่วมมือแบบได้ประโยชน์ร่วมกันมากยิ่งขึ้นแน่นอน