ฮวา เมื่อไม่นานมานี้ฉันอ่านงานวิจัยชิ้นหนึ่ง บอกว่าถ้าเราอ่านเนื้อหาภาษาอังกฤษที่ “พอดีระดับ” คือท้าทายนิดหน่อยแต่ยังเข้าใจได้อย่างต่อเนื่อง แม้จะไม่ได้ฝึกพูดทุกวัน ความสามารถในการพูดก็อาจดีขึ้นได้

จริงเหรอ ฟังดูคล้ายกับทฤษฎี “ข้อมูลนำเข้าที่เข้าใจได้” ของคราเชนเลย แต่ถ้านักเรียนไม่พูด แล้วจะพูดคล่องขึ้นได้อย่างไร

งานวิจัยนั้นศึกษานักศึกษามหาวิทยาลัย 90 คน เป็นเวลา 6 เดือน ทุกสัปดาห์พวกเขาอ่านบทความที่ AI สร้างขึ้นให้เหมาะกับระดับของตัวเอง ผลคือคะแนนการทดสอบการพูดของทั้งสามกลุ่มดีขึ้นอย่างชัดเจน

แปลว่าพวกเขาส่วนใหญ่แค่อ่านอย่างเดียวเหรอ น่าสนใจมากเลย แต่บทความที่ AI เขียนจะไม่น่าเบื่อหรือ ฉันกลัวว่านักเรียนจะทำต่อไม่ไหว

นักเรียนบางคนก็คิดแบบนั้น แต่หลายคนบอกว่าพวกเขาจำคำศัพท์ได้แม่นขึ้น และเวลาพูดก็มีสำนวนอยู่ในหัวพร้อมใช้ จึงไม่ตื่นเต้นเหมือนเดิม ทำให้ฉันนึกถึงสุภาษิตโบราณที่ว่า อ่านหนังสือหมื่นเล่มแล้ว การเขียนจะลื่นไหลราวกับมีแรงบันดาลใจ

เข้าใจแล้ว หมายความว่า input เหมือนดิน ส่วน output เหมือนดอกไม้ ถ้าดินอุดมสมบูรณ์พอ ดอกไม้ก็จะบานเองตามธรรมชาติ แต่งานวิจัยนี้มีปัญหาอะไรไหม

มี เช่น ไม่มีการเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม การประเมินการพูดมีครูเพียงคนเดียว และผู้เรียนระดับเริ่มต้นจำนวนมากก็ถอนตัวกลางคัน ดังนั้นจึงยังสรุปผลไม่ได้แน่ชัด

ฟังคุณพูดแบบนี้ ฉันก็อยากลองใช้ในชั้นเรียนของฉันบ้าง บางทีสิ่งสำคัญอาจไม่ใช่แค่ให้พูดมากขึ้น แต่คือให้ผู้เรียนอ่านเนื้อหาที่เหมาะกับระดับก่อน คุณคิดว่าเราควรทบทวนวิธีการสอนของตัวเองด้วยไหม