เดือนที่แล้วฉันให้ทั้งชั้นติดตั้งแอปท่องศัพท์ วันนี้นักเรียนหลายคนบอกฉันว่า พวกเขาต้องทบทวนการ์ดวันละสามสี่ร้อยใบ ทำไม่ไหวเลย

สามสี่ร้อยใบเลยเหรอ แล้วพวกเขาเพิ่มคำศัพท์ใหม่วันละเท่าไหร่กัน

ฉันให้พวกเขาเพิ่มวันละหนึ่งร้อยคำ คิดว่าจะได้ทบทวนคำศัพท์ที่ใช้สอบครบทุกคำก่อนสอบปลายภาค

ปัญหาอยู่ตรงนี้แหละ แอปแบบนี้ทำงานตามเส้นโค้งการลืม คำที่เรียนวันนี้ พรุ่งนี้จะให้ทบทวนครั้งหนึ่ง อีกสองสามวันก็ทบทวนอีกครั้ง โดยเว้นช่วงห่างขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเพิ่มคำใหม่มากเท่าไหร่ การ์ดที่ต้องทบทวนในภายหลังก็จะยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับก้อนหิมะที่กลิ้งไปก็ยิ่งใหญ่ขึ้น

มิน่าล่ะ ตอนแรกยังสบาย ๆ อยู่ พอหลัง ๆ ก็มีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่ถ้าเพิ่มวันละน้อยลง ก็จะท่องไม่หมดก่อนสอบปลายภาคน่ะสิ

โลภมากลาภหาย กินมากก็ย่อยไม่หมด ถ้าทบทวนวันละหนึ่งร้อยคำไม่ไหว สุดท้ายก็จำไม่ได้สักคำ สู้วันละยี่สิบคำไม่ได้ จำได้จริงถึงจะนับว่าคุ้ม

งั้นฉันคงต้องบอกพวกเขาว่า ต่อให้ท่องรายการคำศัพท์นั้นไม่หมดก่อนสอบปลายภาคก็ไม่เป็นไรแล้ว

อีกอย่าง ตอนทบทวนให้พวกเขาลองนึกเองก่อน นึกไม่ออกค่อยเปิดการ์ด ถ้าเห็นคำตอบปุ๊บแล้วกดว่า “จำได้แล้ว” แบบนั้นก็เท่ากับไม่ได้ทบทวนเลย

พวกเขาต้องเปิดดูทันทีแน่ ๆ แต่การ์ดที่กองอยู่แล้วหลายร้อยใบนั่นจะทำยังไงดี จะให้ลบทิ้งทั้งหมดก็คงไม่ได้หรอกมั้ง