เสี่ยวพาน เธอรู้ไหมว่าวันนี้วันอะไร?

วันคนตาบอดสากลใช่ไหม? ฉันเพิ่งดูข่าวของดร.หวงอิง ผู้พิการทางสายตา เรื่องราวของเธอซึ้งมากเลย

ใช่เลย ถึงเธอจะมองไม่เห็น แต่เธอก็เรียนทุกวันด้วยซอฟต์แวร์อ่านหน้าจอ แถมยังช่วยรูมเมตจัดเอกสารการเรียนอีกด้วย เธอยังชอบไปซื้ออาหารจากโรงอาหารมาให้เพื่อนด้วยนะ

ตอนแรกฉันคิดว่าเพื่อนเธออาจจะ ‘เอาเปรียบ’ เธอ แต่หวงอิงบอกว่าเธอชอบให้คนปฏิบัติต่อเธอเหมือนคนทั่วไป และพูดว่า ‘ฉันทำได้ทุกอย่าง’ ฟังแล้วรู้สึกประทับใจมาก

ถูกต้องเลย นั่นแหละคือประเด็น เราไม่ควรมองคนตาบอดด้วยสายตาที่เห็นว่าเขาเป็น ‘คนอ่อนแอ’ ความจริงแล้วพวกเขาแค่ใช้ชีวิตในแบบที่แตกต่างออกไปเท่านั้น

ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ไม่ใช่ว่าพวกเขาต้องการการดูแลเป็นพิเศษ แต่เราควรเรียนรู้ที่จะเข้าใจและเคารพซึ่งกันและกัน

พูดได้ดีมาก เรื่องของหวงอิงทำให้เรารู้ว่า การอยู่ร่วมกันอย่างแท้จริง คือการ ‘มองเห็น’ ความสามารถของทุกคน ไม่ว่าเขาจะ ‘มองเห็น’ ได้หรือไม่