ที่รัก ฉันรู้สึกว่าค่าสินสอดทุกวันนี้เหมือน “ซื้อการแต่งงาน” ถ้าคุยกันไม่ลงตัวก็เลิกกันเลย

ปัญหาก็อยู่ตรงนี้ เดิมทีค่าสินสอดเป็นเรื่องมารยาทและคำอวยพร แต่พอจำนวนเงินสูงขึ้นก็กลายเป็นธุรกรรม ทำให้เกิดความขัดแย้งมากขึ้น

แล้วกฎหมายช่วยอะไรได้บ้าง แค่บอกว่า “อย่าเรียกมากเกินไป” ดูเหมือนไม่ได้ผล

บทบาทของกฎหมายคือการกำหนดกติกา เช่น การแต่งงานแบบเร่งด่วนแล้วปฏิเสธการใช้ชีวิตร่วมกัน อีกฝ่ายขอคืนค่าสินสอด ศาลมักจะสนับสนุน

แบบนี้ก็ป้องกันคนที่แต่งงานเอาเงินแล้วหนีได้ใช่ไหม

ใช่ แต่ถ้าไม่ได้จดทะเบียนแต่ใช้ชีวิตร่วมกันมานานและมีลูกแล้ว การขอคืนทั้งหมดมักไม่ได้รับการสนับสนุน เพราะการแต่งงานไม่ใช่การลงทุนที่ยกเลิกได้ทุกเมื่อ

ฟังดูเหมือนกฎหมายกำลังแยกแยะว่าอะไรคือของขวัญ อะไรคือการหลอกลวง และอะไรต้องพิจารณาความทุ่มเทจริง

ใช่เลย เมื่อขอบเขตชัดเจนขึ้น ค่าสินสอดก็จะกลับไปเป็น “ของขวัญ” และการแต่งงานก็จะอยู่บนพื้นฐานของความเชื่อใจมากกว่าการคำนวณ